این این به بعد اینجا می نویسم

تکرار بی رویا و بی لبخند

این خارجیا چقدر برای فیلم ساختن فکر می کنن. ولی یه اشکالی تو فیلماشون هست. آخرش کسی با کسی عروسی نمی کنه

این روزا شدیدا مشغولم و وقت هیچ کاری رو ندارم

آهای جماعت ادیب و ادبیات خوان و ادبیات دان و زبان شناس و غیره و ذالک! بلا نسبت شما مانند خر در گل فرومانده ایم. بر ما روشن کنید که وزن عروضی مصرع زیر چیست؟

ای در خیالِ گریز از دیارِ شب زدگان


پ.ن: حسی دارم مثل اون وقت ها که سر کلاس نظریه زبان های پروفسور میبدی می رفتم. ادبیات کلاسیک هم یه جور بازی سرگرم کننده است که برنده شدن تو اون هم تیزهوشی می خواد و هم ذوق.

ما که شهاب بارانی ندیدیم.
آرزوهامون موند تو دلمون

مثل اینکه دوره دوره ی قیافه های ترسناک و ک.ری یه. دور دور ِ ماس

اونقدر حرفا تکراری شده که تو چت هم از روش کپی / پیست استفاده می کنم

 

شماره 22 مجله اينترنتي فرياد منتشر شد

ای کاش آدمی وطنش را همچون بنفشه ها می شد با خود ببرد هر کجا که خواست...

به نظر من خیلی چیزای مهم تر از وطن هست که آرزوی همیشه داشتنشون به دلمون می مونه

صندلی کامپیوتر و کی بورد من به نوعی منابع غنی پروتئین و انواع ویتامین ها هستند

مهدی یه کار هیجان انگیز پیشنهاد کرد : ویویو

 

همون بهتر که صبح تا ظهر تو خونه بمونم و بعدش مثل یه گوسفند سر به راه برم دنبال کارم و وقتی هوا تاریکه برگردم خونه.
حوصله شلوغی و خر تو خر بودن شهرو ندارم. اصلا بعضی جا ها و بعضی کارا به نظرم عهجیب میاد. انگار نه انگار که تو این شهر زندگی می کنم.
امروز صبح از ورود ممنوع رفتن یه موتور اونقدر تعجب کردم که کم مونده بود داد بزنم

ادغام شدن با لحظه لحظه لحظه ها در گذرگاه ثانیه های سنگی غم آلوده نابارور که ناباورانه بی باوری مرا در باور من می شکنند.

فقط زیر آب نیست. در سینما هم هست. نه به اون شدت. ولی نتیجه ش یکیه.

به طرز عجیب و وحشتناکی به ترانه احتیاج دارم؛ به کلمه و به شعر. بسیار بسیار به در خود فرورفتن و دور بودن از بقیه احتیاج دارم.

آزادگان!
روزگاری است که خبرها پی‌درپی از شکنجه و اعدام، زندان و سنگسار و تعقيب و آزار است. آخرين خبر تا لحظة صدور اين بيانيه، اعلام حکمِ اعدام برای دو روزنامه‌نگار و فعالِ اجتماعی، عدنان حسن‌پور و هيوا بوتيمار، است. آيا سرانجامِ گفتن و نوشتن و سرودن در سرزمين ما بايد مرگ باشد؟ چه‌گونه می‌توان کسانی را به دستاويزِ "اقدام عليه امنيت کشور" به کام مرگ فرستاد که گناهی جز بيانِ آزادانة عقايد خود ندارند؟ ما هشدار می‌دهيم که هيچ اقدامی "عليه امنيت کشور" فاجعه‌بارتر از حذف و نابودیِ نيروهای آزادی‌خواه، مردمی و پيشرو نيست.
کانون نويسندگان ايران خواهانِ لغو همة احکام اعدام، به ويژه احکام صادر شده بر ضد عدنان حسن‌پور و هيوا بوتيمار است.

کانون نويسندگان ايران
9/5/1386

 

درد دندانمان از تمیزی بیش از حد بود. دو روز مسواک نزدیم رفع شد

 

شماره بیست و یکم مجله اینترنتی فریاد منتشر شد

شماره چهارم مجله اینترنتی پیله های شیشه ای با مصاحبه ای اختصاصی از شهرزاد سپانلو منتشر شد.
خواندن شماره جدید از این نشریه را به تمام دوستداران توصیه می کنیم.

پ.ن: دوستداران کی یا چی؟

اگه گریه های تو خونبارشه / اگه زندگی صدای خواهشه
اگه شب ستاره ها رو دزدکی قر می زنه / اگه رو دستای من زخم یک نوازشه
تو فقط شعر بخوان

اگه بی رمق تر از عشق توی شن باد کویری / دور دستای تو زنجیر بی صداترین اسیری
روز توقیف صداقت، وقت تشویش رفاقت / توی لحظه های آخر که می خوای جون بگیری
تو فقط شعر بخوان

تو فقط شعر بخوان / تا برقصد آواز
تا بیابد پرواز / در صدای خوش ساز

تو فقط شعر بخوان / در نبرد تن به تن
تا که پیروز شود / روح انسانی من

تا به دریا برسیم / تا ببوسیم نسیم
تا رهیدن تا شوق / تا رسیدن به افق
تو فقط شعر بخوان / تو فقط شعر بخوان
*
جاده های آرزو بی هم سوار / روزهای بی ترانه در بهار
هم نشین خستگی ها در گریز از یک سراب / روز شوم عشق بازی با تن صد رنگ مار
تو فقط شعر بخوان

روز و شب باران مسموم فریب / عمرهای بی فراز و پرنشیب
در صف مردان مغرور مبارز بی امان / تا بسازی کاخ آگاهی ذهن مردمان
تو فقط شعر بخوان

تو فقط شعر بخوان / تا برقصد آواز
تا بیابد پرواز / در صدای خوش ساز

تو فقط شعر بخوان / در نبرد تن به تن
تا که پیروز شود / روح انسانی من

تا به دریا برسیم / تا ببوسیم نسیم
تا رهیدن تا شوق / تا رسیدن به افق
تو فقط شعر بخوان / تو فقط شعر بخوان