به یک کافی شاپ بزرگ که گنجایش حداقل 30 نفر را داشته باشد نیازمندیم. ترجیحا جایی باشد که پول مکان را دریافت ننماید و ارزان باشد.

- دیدیش؟
- آره
- چطور بود؟
- عالی. دستت درد نکنه.
- عیب و ایرادی که نداشت
- نه دستت درد نکنه. همه چیش عالی بود...

داشتم درباره مطلبش تو فریاد ازش سوال می کردم ولی بغل دستیم احتمالا فکر کرد که من دلال محبتم

 

 

مثل انار می مونی. وقتی می خورمت احساس می کنم خونم تصفیه شده

شماره چهاردهم فریاد منتشر شد

 

حتی جرات نمی کنم با یه شماره غریبه بهت زنگ بزنم و صداتو بشنوم. اصلا به این فکر می کنی که ممکنه دلم برات تنگ بشه؟
اونوقت چیکار می کنی؟

به شماری تعدادی خواننده خالتور نیازمندیم شدیدا.
دوستانی که از این قبیل خوانندگان در دسترس دارند سریعا با من تماس بگیرند و خانواده ای را از نگرانی نجان بخشند.

کارتون دیدن هم عالمی داره ها.
امروز بعد یه مدت طولانی از تماشا کردن کارتون لذت بردم. لذتااااااا. از اون مدلیاش که نمی خواستم از جلو تی وی پاشم.
از این به بعد می خوام به جای فیلم کارتون ببینم. هرکی هرچی داره بیاره

چو شدی تشنه ترین قلب تو دریاست؟

شنیدین می گن سوارکاری که از اسب افتاده باشه تا یه مدت از اسب سواری می ترسه؟

غلط نکنم حرف درستیه

یعنی تو این مملکت ۷۰، ۸۰ میلیونی جمع کردن یک میلیون امضا اینقدر سخته؟

1- یه نفر داره تو گوشام جیغ می کشه. یکی هم انگار با آتیش کنارم واستاده. اخه هی دارم عرق می ریزم
2- این پدر ، مادرا هم که فقط بلدن همه چیو خراب کنن
3- من با هم سن و سالای خودم به زور ارتباط برقرار می کنم عزیزم. چطور انتظار داری با ایشون حرف بزنم و حرفای همدیگه رو بفهمیم؟
4- چه آسون می شه مارو کشت

دیروز کلی حرفهای قلمبه سلمبه زدیم و کلی کاخ ساختیم و کلی پولدار شدیم. آخرش گفت ای بابا ! سر برج نزدیکه. جواب صاحب خانه رو چی بدم !

برای روز 13 فروردین به بک عدد خانه خالی با تمام امکانات بدون صاحب خانه و بدون دریافت پول از طرف او نیازمندم.
امضا: دزدکی

عجب بلبشوییه
هیشکی حرف هیشکی رو باور نمی کنه

در سفری که به نطنز داشتم توانستم وارد نیروگاه این شهر شوم و از یکی از دستگاه های سانتریفوژ عکس بگیرم

اون وقتا که دانشگاه می رفتیم بعضی وقتا مجبور می شدیم خودمونو برای یه امتحان سخت آماده کنیم. یه عالمه فرمول حفظ می کردیم و کلی مساله حل می کردیم و از چهار ، پنج نفر جزوه می گرفتیم و می خوندیم.
بعضی وقتا وقتی سوالا رو جلومون می ذاشتن حتی نمی تونستیم به یه سوال جواب بدیم. وقتی بعد از جلسه امتحان با هزار زحمت راه حل سوالا رو کشف می کردیم می فهمیدیم که چقدر همه چیز ساده بوده و چقدر چیزایی که ما تو ذهنمون چپونده بودیم پیچیده و به درد نخور بوده. تازه بعضی وقتا کلی فحش هم به استاد بیچاره می دادیم فقط به خاطر اینکه باور نمی کردیم همه چیز اینقدر ساده باشه.
حالا داستان ما هم شده همین.

 

در ضمن:سیستم نظرخواهی و RSS فریاد راه اندازی شد.

دلم یه عالمه آدم آشنای خیلی وقت ندیده رو یه جا می خواد

یه جور وسواس ناجور افتاده به جونم. قضیه اینه که می خوام چند تا چیز (شاید بعدا نوشتم چی) انتخاب کنم و برای کسی بفرستم. می ترسم اونقدر این دست ، اون دست کنم ، آخرش هم 4 تا چیز نه چندان خوب بفرستم. یکی بیاد به من کمک کنه.